Unijna Baza Danych to rejestr dowodów w sektorze biopaliw, który został utworzony i jest obsługiwany przez Komisję Europejską. Ma ona na celu umożliwienie lepszej identyfikowalności gazowych i ciekłych (bio)paliw. Ma to na celu uniknięcie podwójnego liczenia i podwójnego marketingu właściwości zrównoważonego rozwoju. Ograniczenie emisji gazów cieplarnianych z bioenergii jest wliczane do niemieckiego kontyngentu biopaliw i EU ETS. Ustanowienie i funkcjonowanie unijnej bazy danych zmniejsza ryzyko nadużyć. Rejestrując biomasę, unijna baza danych zapobiega fałszywemu deklarowaniu dużych ilości oleju palmowego jako biodiesla w innych krajach UE. Powiązanie z biomasą powinno być dostępne dla tych ilości w UDB.
"Dyrektywa w sprawie odnawialnych źródeł energii" (RED II) reguluje utworzenie i funkcjonowanie unijnej bazy danych w § 28 (2) i (4). Komisja ustanawia unijną bazę danych, która umożliwia śledzenie ciekłych i gazowych paliw transportowych i pozwala na zaliczenie ich do licznika zgodnie z art. 27 ust. 1 lit. b).
lub uwzględniane do celów art. 29 ust. 1 akapit pierwszy. Państwa członkowskie wymagają od zainteresowanych podmiotów gospodarczych dostarczenia w tej bazie danych informacji na temat przeprowadzonych transakcji i charakterystyki zrównoważonego rozwoju tych paliw. Obejmuje to emisje gazów cieplarnianych w ich cyklu życia, od miejsca ich produkcji do dostawcy paliwa wprowadzającego je do obrotu. Państwa członkowskie mogą utworzyć krajową bazę danych połączoną z unijną bazą danych. Muszą one zapewnić natychmiastowe przekazywanie wprowadzonych danych między bazami danych.".
Zgodnie z RED II, wszystkie paliwa gazowe i ciekłe w sektorze transportu mają być rejestrowane w UDB. Obejmuje to biopaliwa, biopłyny i zrównoważone gazy. Należą do nich biometan i wodór. Należy również uwzględnić paliwa odnawialne pochodzenia niebiologicznego(RFNBO) i paliwa węglowe pochodzące z recyklingu. Począwszy od RED III, zakres ma zostać rozszerzony na sektor biomasy. Będzie ona następnie wykorzystywana do ogrzewania/chłodzenia i produkcji energii elektrycznej, a także zostanie uwzględniona w unijnej bazie danych.
Ponieważ zakres UDB nie jest ograniczony do ostatniego interfejsu, jak ma to miejsce na przykład w przypadku Nabisy, krąg użytkowników jest odpowiednio większy. Obecnie wszystkie podmioty gospodarcze w łańcuchu wartości biopaliw muszą rejestrować i przechowywać dane począwszy od punktu zbiórki biomasy. Oznacza to, że każdy sprzedawca biomasy, który zbiera biomasę, taką jak kukurydza na kiszonkę, gnojowica/obornik lub odpady komunalne, musiałby zarejestrować się w unijnej bazie danych. Miejsca pochodzenia biomasy, takie jak gospodarstwa rolne lub restauracje w przypadku odpadów kuchennych, są obecnie zwolnione z tego obowiązku. Jednak nadal muszą one składać deklaracje podmiotowi zbierającemu biomasę w wybranym przez siebie systemie, takim jak REDcert-EU, ISCC-EU, SURE, BetterBiomass lub innym.
Biomasa ta jest następnie rejestrowana przez podmiot zbierający biomasę w UDB jako"transakcja nabywcy w miejscu pochodzenia" z powiązanymi cechami zrównoważonego rozwoju. Pierwszy podmiot pozyskujący/zbierający biomasę może następnie przekazać ją innemu podmiotowi gospodarczemu, np. biogazowni. Zbieracze muszą zgłosić transfer/transakcję w UDB w ciągu 72 godzin. Konwersje biomasy również muszą być rejestrowane. W przypadku biometanu może to być produkcja biogazu, na przykład gdy biogaz jest wytwarzany z takiej ilości biomasy, jak suchy obornik kurzy.
To trudne, że istnieją różne oznaczenia biomasy w różnych rejestrach i systemach. Na przykład, UDB obecnie uznaje "obornik", "obornik z odpadami organicznymi" i "obornik z odpadami organicznymi i roślinami energetycznymi" w przypadku gnojowicy. Z drugiej strony lista materiałów ISCC rozpoznaje tylko "obornik". Z drugiej strony, rejestry takie jak Nabisy uwzględniają nie tylko materiał źródłowy, ale także proces produkcji w swoich kodach biomasy. Kody te biorą pod uwagę, czy miało miejsce spalanie gazów odlotowych i czy dostępny jest zamknięty magazyn pozostałości pofermentacyjnych. Na przykład istnieją 4 różne kody dla biometanu z gnojowicy, które również uwzględniają: "Biometan z gnojowicy (wszystkie gatunki zwierząt); zamknięte składowanie pozostałości pofermentacyjnych; spalanie gazów odlotowych".
Pierwszym krokiem w UDB dla wszystkich podmiotów gospodarczych jest rejestracja zapasów początkowych. Zgodnie z dokumentacją UDB, jest to wymagane dla wszystkich podmiotów gospodarczych od 1 stycznia 2024 roku. Użytkownicy muszą najpierw utworzyć wszystkich dostawców. Następnie użytkownik może przejść do zakładki "Wprowadzanie stanów początkowych":
Tam użytkownicy rejestrują zapasy biomasy lub produktów pośrednich, takich jak biogaz, a także produktów końcowych, takich jak biometan, w sekcji "Rejestruj zapasy początkowe".
Jeśli przedsiębiorca kliknie ten przycisk, otworzy się menu. Tutaj użytkownicy wprowadzają dane związane z biomasą i dane PoS.
Ponieważ obecnie nie ma możliwości skorygowania nieprawidłowo wprowadzonej biomasy po ostatecznym zmagazynowaniu, zaleca się ostrożność przy wprowadzaniu danych.
Chętnie odpowiemy na wszelkie pytania dotyczące administracji UDB, obliczania wartości gazów cieplarnianych i bilansowania masy.