Dwie europejskie organizacje, dwa systemy – i jak są ze sobą powiązane
ERGaR – Europejski Rejestr Gazu Odnawialnego
Czym jest ERGaR?
ERGaR to międzynarodowa organizacja pożytku publicznego z siedzibą w Brukseli. Została założona w celu stworzenia wiarygodnego systemu transgranicznego transferu certyfikatów biometanu między krajowymi rejestrami w Europie. W tym celu ERGaR zrzesza uznane rejestry gazu oraz kluczowych graczy europejskiego rynku gazu odnawialnego.
Czym konkretnie zajmuje się ERGaR?
- Prowadzenie platformy handlowej Cert-X Europe służącej do transgranicznej wymiany certyfikatów pochodzenia (CoO) między rejestrami krajowymi
- Harmonizacja wymagań organizacyjnych, technicznych i kontrolnych istniejących krajowych rejestrów biometanu
- Zapewnienie bilansu masowego dla gazów odnawialnych dystrybuowanych za pośrednictwem europejskiej sieci gazowej
- Wsparcie w tworzeniu krajowych rejestrów w państwach europejskich oraz ich integracji z systemem ERGaR
- Ochrona przed podwójnym wprowadzaniem do obrotu: każdy certyfikat jest jednoznacznie rejestrowany i może zostać wykorzystany tylko raz
Głównym celem ERGaR jest połączenie rejestrów krajowych w sieć, tak aby certyfikaty biometanu mogły być przedmiotem bezpiecznego i przejrzystego obrotu ponad granicami państw. W przypadku Niemiec do systemu ERGaR włączono rejestr biogazu dena jako krajowy rejestr partnerski.
AIB – Stowarzyszenie Organów Emisyjnych
Czym jest AIB?
Stowarzyszenie Organów Wydających (AIB) jest międzynarodową organizacją non-profit, pełniącą rolę organizacji parasolowej dla wyznaczonych przez państwo organów wydających (Issuing Bodies) certyfikaty pochodzenia (Guarantees of Origin, GO) w Europie. Jej członkami są zazwyczaj operatorzy sieci przesyłowych, organy regulacyjne lub podmioty działające na rynku energii, które w swoich krajach są odpowiedzialne za zarządzanie certyfikatami pochodzenia.
Czym konkretnie zajmuje się AIB?
- Opracowanie i obsługa systemu European Energy Certificate System (EECS) – europejskiego standardu certyfikatów pochodzenia
- Prowadzenie centralnego węzła służącego do transgranicznego transferu certyfikatów pochodzenia (GO) między rejestrami krajowymi, bez konieczności tworzenia połączeń dwustronnych
- Standaryzacja wystawiania, przenoszenia i unieważniania certyfikatów pochodzenia dla wszystkich nośników energii: energii elektrycznej, gazu i wodoru
- Zapewnienie przejrzystości wobec odbiorców końcowych: certyfikaty pochodzenia stanowią podstawę oznaczania pochodzenia energii elektrycznej (disclosure) w Europie
AIB dba o to, aby certyfikaty pochodzenia funkcjonowały w całej Europie zgodnie z jednolitymi zasadami. Jej system EECS funkcjonuje w odniesieniu do energii elektrycznej od prawie dwóch dekad; od 2019 r. istnieje również system EECS Gas Scheme dla nośników energii w postaci gazowej, takich jak biometan i wodór. Podstawę prawną stanowi art. 19 dyrektywy w sprawie odnawialnych źródeł energii (RED II/RED III).
Porównanie ERGaR i AIB
Poniższa tabela przedstawia najważniejsze podobieństwa i różnice:
|
|
ERGaR |
AIB |
|
Główny obszar działania |
Gazy odnawialne (głównie biometan) |
Wszystkie nośniki energii (energia elektryczna, gaz, H₂) |
|
Instrument |
Certyfikaty pochodzenia (CoO) |
Gwarancje pochodzenia (GO) za pośrednictwem EECS |
|
Platforma |
Cert-X Europe |
EECS Hub |
|
Członkowie |
Krajowe rejestry gazu i uczestnicy rynku |
Organy wydające upoważnione przez państwo |
|
Podstawa prawna |
Sektor prywatny / dobrowolne |
Art. 19 RED II/RED III (prawo UE) |
|
Główny obszar |
Bilans masowy + transfer certyfikatów dla biometanu |
Standaryzacja + ujawnianie informacji dotyczących wszystkich nośników energii |
|
Niemiecki rejestr |
Rejestr biogazu dena |
UBA (rejestr certyfikatów pochodzenia) |
W jaki sposób ERGaR i AIB są ze sobą powiązane?
ERGaR i AIB dążą do podobnych celów – transgranicznego, wiarygodnego transferu certyfikatów – ale z różnych perspektyw. ERGaR koncentruje się na rynku gazu i połączeniu krajowych rejestrów biometanu za pośrednictwem systemu CoO. Z kolei AIB standaryzuje świadectwa pochodzenia dla różnych nośników energii i zapewnia, poprzez system EECS, ramy prawne.
W praktyce systemy te mogą się wzajemnie uzupełniać: producent biometanu może za pośrednictwem ERGaR prowadzić transgraniczny obrót certyfikatami, a jednocześnie za pośrednictwem systemu EECS organizacji AIB dostarczać konsumentowi końcowemu prawnie uznane świadectwo pochodzenia. Dalsza integracja obu systemów jest aktywnym tematem w europejskiej polityce energetycznej.
Źródła
- ERGaR – European Renewable Gas Registry (ergar.org)
- AIB – Stowarzyszenie Organów Wydających (aib-net.org)
- Program gazowy EECS – AIB
- Dyrektywa w sprawie energii odnawialnej 2018/2001 (RED II), art. 19
- Rejestr biogazu dena – Handel międzynarodowy / ERGaR
Stan na luty 2026 r.